Tussenfiguren

Dit boek gaat over tussenfiguren in de literatuur: auteurs die hangen tussen een definitief verlaten verleden en een slecht omlijnde toekomst. Ze omarmen een nieuwe wereld terwijl ze achteromkijken, of ze kijken vooruit terwijl ze die nieuwe wereld van zich af slaan. De schrijvende tussenfiguur legt zijn bestaan niet vast als positie maar als proces.

Een van de verdiensten van een tussenauteur is dat die ook de lezer tot een tussenfiguur maakt voor de duur van het boek: de schrijver zet de lezer tot denken aan over zijn eigen perspectief. De bundel wordt geopend met twee literaire teksten die nauw bij het thema aansluiten: een reisverhaal van Lieve Joris en een essay van Anil Ramdas.

Elisabeth Leijnse en Michiel van Kempen stelden deze bundel samen. Het boek verscheen in 2001 bij Het Spinhuis en telt 326 pagina's.

Voor wie: Voor lezers met interesse in literatuur en cultuur, en in de positie van schrijvers tussen verschillende werelden.