9789050185288 - Menno ter Braak 1902-1940

Menno ter Braak 1902-1940

Dit boek, geschreven door Léon Hanssen, biedt een diepgaande biografie van Menno ter Braak (1902-1940), een van de meest invloedrijke Nederlandse intellectuelen van het interbellum. Ter Braak was schrijver, criticus, essayist en medeoprichter van het literaire tijdschrift 'Forum'. Hanssen schetst een levendig beeld van ter Braaks leven en werk, van zijn jeugd in Eibergen tot zijn tragische zelfmoord in 1940, kort na de Duitse inval. De biografie belicht ter Braaks scherpe kritieken op de Nederlandse literatuur, zijn rol als cultuurcriticus en zijn worsteling met politieke ontwikkelingen zoals opkomend fascisme en nationaalsocialisme. Hanssen put uit uitgebreid archiefmateriaal en brieven om een genuanceerd portret te tekenen van een man die altijd op zoek was naar authenticiteit en intellectuele eerlijkheid. Het boek is niet alleen een biografie, maar ook een tijdsbeeld van de roerige jaren dertig, waarin ter Braak zich profileerde als een fel bestrijder van elke vorm van dogmatisme. Hanssen laat zien hoe ter Braak zijn eigen identiteit vormgaf in een tijd van grote maatschappelijke veranderingen, en hoe zijn ideaal van de 'vent' (de persoonlijkheid achter de schrijver) centraal stond in zijn denken. De beschrijving van ter Braaks vriendschap met E. du Perron en zijn relatie met schrijfster Ant ter Braak-Faber voegt een persoonlijke dimensie toe. Dit standaardwerk is onmisbaar voor iedereen die geïnteresseerd is in de Nederlandse literatuurgeschiedenis en cultuur van de twintigste eeuw.

Beschikbare exemplaren

€12.95
ALS NIEUW
Auteur Léon Hanssen
ISBN 9789050185288
Bindwijze Hardcover
Tags Nederlandse literatuur biografie Menno Ter Braak Léon Hanssen interbellum

Léon Hanssen heeft met 'Menno ter Braak 1902-1940' een monumentale biografie afgeleverd die diepgravend en meeslepend is. Het boek blinkt uit in detail en context, waardoor ter Braaks complexe persoonlijkheid tot leven komt. Hanssen weet de intellectuele strijd van ter Braak tegen het fascisme en zijn zoektocht naar authenticiteit op indrukwekkende wijze te verweven met zijn persoonlijke leven. Een sterk punt is de rijke bronvermelding en het gebruik van brieven, wat het verhaal een intieme sfeer geeft. De schrijfstijl is helder en toegankelijk, ondanks de academische diepgang. Toch kent het boek ook zwakke punten. Sommige lezers vinden de biografie te uitvoerig; de enorme hoeveelheid details kan af en toe overweldigend zijn. Ook wordt ter Braaks werk als criticus soms overschaduwd door de focus op zijn persoonlijke leven. Daarnaast had de rol van zijn vrouw Ant meer uitgediept kunnen worden. Hanssen besteedt veel aandacht aan ter Braaks vriendschap met Du Perron, maar dit gaat ten koste van andere relaties. Desondanks is dit een onmisbaar standaardwerk voor literatuurliefhebbers. Het biedt een uniek kijkje in het intellectuele klimaat van de jaren dertig en de worsteling van een hoogstaand denker met de duistere politieke realiteit. De biografie is niet alleen informatief, maar ook ontroerend, zeker in de laatste hoofdstukken over ter Braaks ondergang. Kortom, een aanrader voor wie de Nederlandse cultuurgeschiedenis wil begrijpen.

Menno ter Braak (1902-1940) was een Nederlandse schrijver, criticus en essayist, die samen met E. du Perron het invloedrijke tijdschrift 'Forum' oprichtte. Deze biografie van Léon Hanssen volgt zijn leven van jongs af aan. Ter Braak groeide op in een protestants gezin in Eibergen en studeerde geschiedenis in Amsterdam. Al snel ontwikkelde hij een scherpe pen en een kritische houding ten opzichte van conventies. Na zijn studie werd hij leraar en later redacteur bij 'Forum', waar hij pleitte voor literatuur die uitdrukking gaf aan de persoonlijkheid van de schrijver, het zogenaamde 'vent'-principe. Hanssen beschrijft uitgebreid ter Braaks vriendschap met Du Perron, die van grote invloed was op zijn denken. In de jaren dertig raakte ter Braak steeds meer betrokken bij het politieke debat, met name in zijn strijd tegen het fascisme en nationaalsocialisme. Hij schreef felle essays en hield lezingen, maar voelde zich steeds meer geïsoleerd. Zijn huwelijk met Ant ter Braak-Faber bracht enige stabiliteit, maar de politieke ontwikkelingen in Europa drukten zwaar op hem. Na de Duitse inval in mei 1940 zag hij geen toekomst meer en pleegde hij zelfmoord. De biografie eindigt met de impact van zijn dood op de literaire wereld. Hanssen toont hoe ter Braaks idealen van authenticiteit en intellectuele vrijheid hem tot een van de belangrijkste critici van zijn tijd maakten. Het boek geeft niet alleen een portret van de mens, maar ook van een tijdperk waarin kunst en politiek onlosmakelijk verbonden waren. Ter Braaks nalatenschap leeft voort in zijn essays en brieven, die nog altijd worden gelezen en bestudeerd.