Flauberts papegaai

Else Hoog levert met 'Flauberts papegaai' een bijzonder en intelligent boek af dat zowel literaire critici als gewone lezers zal aanspreken. Het sterke punt van dit boek is de originele invalshoek: via een ogenschijnlijk triviaal object, een opgezette papegaai, weet Hoog een venster te openen naar de ziel van Flaubert en zijn oeuvre. De schrijfstijl is vloeiend en toegankelijk, zonder aan diepgang in te boeten. Hoog heeft duidelijk grondig onderzoek gedaan en deelt haar kennis op een boeiende manier. Een zwak punt is dat het boek soms te veel wil omvatten: biografie, analyse, persoonlijke reis. Dit kan leiden tot een wat onsamenhangende structuur. Ook mist de lezer af en toe een duidelijke rode draad. Desondanks zijn de inzichten die Hoog biedt over Flauberts obsessie met detail en zijn worsteling met de literaire vorm verhelderend. Ze laat zien hoe de papegaai als motief terugkeert in Flauberts werk en wat dit zegt over zijn thematiek. Het boek nodigt uit tot herlezing van Flauberts romans en geeft een nieuwe dimensie aan de beleving ervan. Al met al een aanrader voor literatuurliefhebbers, met de kanttekening dat het niet altijd even gemakkelijk wegleest.

'Flauberts papegaai' is een literair non-fictieboek waarin Else Hoog de lezer meeneemt op een speurtocht naar de opgezette papegaai die Gustave Flaubert inspireerde. Het verhaal begint met een bezoek aan het museum in Rouen waar Flauberts werkkamer is nagebouwd. Daar ziet Hoog twee opgezette papegaaien, beiden beweren ze de echte te zijn die Flaubert tijdens het schrijven van 'Un coeur simple' op zijn bureau had staan. Deze dubbelganger wordt het startpunt van een diepgravende verkenning van Flauberts leven en werk. Hoog reist naar plaatsen die belangrijk waren voor Flaubert, zoals Croisset waar hij woonde, en naar Egypte waar hij reisde. Ze interviewt experts, leest zijn brieven en dagboeken, en probeert de essentie van zijn schrijverschap te vatten. Het boek is een mengeling van biografie, literaire analyse en persoonlijke reisverslag. Hoog reflecteert op thema's als identiteit, originaliteit en de betekenis van objecten in ons leven. De papegaai fungeert als metafoor voor de ongrijpbaarheid van de waarheid en de vele interpretaties van Flauberts werk. Uiteindelijk concludeert Hoog dat het niet uitmaakt welke papegaai de echte is; wat telt is de inspiratie die ervan uitgaat. Het boek eindigt met een ode aan de verbeelding en de kracht van literatuur om ons te verbinden met het verleden.