Bay of Tigers

In 1997 reisde Pedro Rosa Mendes dwars door Afrika, van de westkust in Angola tot de oostkust in Mozambique, over een afstand van zesduizend mijl. Hij deed dat in treinen zonder ramen, deuren of stoelen, in wrakken van vrachtwagens en bussen, op boten en motoren.

In het door oorlog geteisterde Angola, waar landmijnen talrijker zijn dan mensen, trof Mendes lange rijen dorpelingen aan die wachtten op shocktherapie tegen de fantoompijn in geamputeerde ledematen. Hij zag een apothekerstent waar gekookte mucumbi-schors werd verkocht tegen scheurbuikletsels in de mond, en treinen vol mensen die gezouten vis aten, bier dronken en verhalen uitwisselden over plaatselijke tovenaars die in slangen kunnen veranderen.

Hij interviewde internationale hulpverleners en corrupte lokale ambtenaren, weduwen en wezen, soldaten en overlevenden. Zo ontstond een rijk portret dat geen geschiedenisboek of reisverhaal kan evenaren.

Voor wie: Voor lezers van reisverhalen en journalistieke non-fictie met een interesse in Afrika en conflictgebieden.