In 'Mijn kleine waanzin' vertelt Jan Brokken het ontroerende verhaal van zijn moeder, die op latere leeftijd getroffen wordt door een psychose. Aan de hand van haar brieven en dagboeken schetst hij een intiem portret van een vrouw die langzaam de grip op de werkelijkheid verliest. Een indringend en liefdevol boek over waanzin, familie en de kracht van herinnering.

In 'Mijn Kleine Waanzin' onderzoekt Jan Brokken de relatie tussen creativiteit en psychische kwetsbaarheid, aan de hand van zijn eigen ervaringen en die van kunstenaars als Willem van Genk en Louis Couperus. Het boek is een persoonlijke en meeslepende zoektocht naar de dunne lijn tussen genialiteit en waanzin, geschreven in Brokken's kenmerkende beeldende stijl.