Als het maar echt is

Dementie is een aardbeving waarvan de eerste trillingen pas achteraf worden herkend. Alles wat grond onder de voeten gaf, verdwijnt. Toch sloopt dementie niet alles, betoogt Paula Irik. Mensen met dementie vallen niet samen met hun ziekte. In dit boek komen zij zelf aan het woord, in hun eigen taal: vaak gebroken, maar vol betekenis voor wie zich wil laten meevoeren naar de binnenkant van hun beleving.

Daar blijkt ondanks alle tragiek, verdriet en pijn ook een leven te bestaan van vreugde, plezier, liefde en vriendschap. Kortdurend soms, onaf en fragmentarisch, maar misschien juist daardoor levensecht en menselijk. Irik pleit hartstochtelijk voor een liefdevolle en zorgzame woonomgeving voor mensen met dementie.

Paula Irik werkt als geestelijk verzorger in de ouderenzorg. Het boek is een steun in de rug voor wie met aandacht, betrokkenheid en compassie in het verpleeghuis werkt, en een uitnodiging aan familieleden en vrienden om open te staan voor het bijzondere dat mensen met dementie kunnen schenken.

Voor wie: Voor zorgverleners, geestelijk verzorgers en familieleden en vrienden van mensen met dementie.