Schilders van een verdwenen paradijs

In 1910 hielden de Vereenigde Rijswijksche Kunstschilders hun eerste tentoonstelling in de kegelbaan van Hotel Kuys Witsenburg. Voorzitter was de 75-jarige Willem Carel Nakken, geliefd als schilder van paarden en boerenhoeves. Het groene Rijswijk met zijn statige buitenplaatsen, op loopafstand van Den Haag, trok sinds de jaren tachtig van de negentiende eeuw veel kunstschilders. Zij vonden er inspiratie voor landschappen en dorpsgezichten, met hardwerkende boeren en spelende kinderen.

Marc Couwenbergh schetst het wel en wee van het kunstenaarsleven in Rijswijk tussen 1900 en 1930. De groep werkte in de traditie van de Haagse School en was aanvankelijk tamelijk succesvol. Couwenbergh plaatst dit kalme bestaan tegenover een sterk veranderende wereld waarin kunstopvattingen wijzigden en moderne stromingen opgang maakten. Eind jaren twintig stierf de vereniging een stille dood, terwijl het groene Rijswijk grotendeels werd opgeslokt door woningbouw.

Voor wie: Voor lezers met interesse in Nederlandse kunstgeschiedenis, de Haagse School en de lokale geschiedenis van Rijswijk.