Stroomopwaarts

Stroomopwaarts van Beks is een indrukwekkende roman die de lezer van begin tot eind boeit. Het sterke punt van het boek is zonder twijfel de prachtige, beeldende taal die Beks hanteert. De beschrijvingen van de natuur, met name de rivier, zijn zo levendig dat je het water bijna kunt horen stromen. Ook de personages zijn goed uitgewerkt; de hoofdpersoon is complex en herkenbaar in zijn worstelingen. Een zwakker punt is dat het verhaal soms wat traag op gang komt; de eerste hoofdstukken bevatten veel beschrijvingen die niet direct bijdragen aan de plot. Daarnaast had de schrijver wat meer mogen doen met de bijpersonages, die nu soms wat vlak blijven. Toch is de emotionele diepgang van het boek indrukwekkend en weet Beks de lezer echt te raken. Het thema van verlossing en het vinden van je eigen pad is universeel en wordt op een subtiele manier verkend. Het einde is bevredigend en laat ruimte voor eigen interpretatie. Al met al is Stroomopwaarts een aanrader voor wie van literaire fictie houdt, ondanks de kleine minpunten. Het boek verdient een plek in de boekenkast van elke liefhebber van goed geschreven verhalen.

Stroomopwaarts vertelt het verhaal van een man, wiens naam niet wordt genoemd, die na een ingrijpende gebeurtenis zijn vertrouwde leven achter zich laat. Hij besluit om per kano een grote rivier stroomopwaarts te reizen, op zoek naar de bron en naar zichzelf. Tijdens zijn reis ontmoet hij diverse mensen die hem op verschillende manieren beïnvloeden. Zo is er een oude visser die hem leert over geduld en de cycli van de natuur, een jonge vrouw die worstelt met haar eigen demonen, en een eenzame boer die hem onderdak biedt. Elk van deze ontmoetingen dwingt de hoofdpersoon om zijn eigen keuzes en angsten onder ogen te zien. De reis wordt steeds zwaarder naarmate hij verder het binnenland in trekt; het water wordt wilder, het terrein onherbergzamer, en zijn eigen krachten nemen af. Toch geeft hij niet op, gedreven door een innerlijke drang om de waarheid te vinden. Uiteindelijk bereikt hij de bron, een afgelegen meer in de bergen, waar hij een moment van helderheid en acceptatie ervaart. Het boek eindigt met een open einde, waarin de hoofdpersoon besluit om terug te keren, maar nu met een nieuw begrip van het leven. Stroomopwaarts is een verhaal over de kracht van doorzettingsvermogen en de schoonheid van de reis, niet alleen de bestemming.