De Zwartzusters van Brugge, Diksmuide, Oostende, Veurne en Brazilië

Dit boek beschrijft de geschiedenis van de Zwartzusters van Brugge, Diksmuide, Oostende, Veurne en Brazilië. De congregatie van de Zwartzusters van Bethel viert in 2011 haar 650-jarig bestaan. Kort na de pestepidemie van 1360 vestigden zusters zich in de nabijheid van de Onze Lieve Vrouwekerk te Brugge. Honderd jaar later, op 18 oktober 1461, werd de gemeenschap erkend door Rome en legden 25 vrouwen hun geloften af. De zusters leefden volgens de Regel van Augustinus en namen de zorg voor armen en zieken op zich, in het bijzonder de slachtoffers van de pestepidemieën.

Tijdens de Franse bezetting moesten de Zwartzusters hun klooster verlaten, maar in 1807 kwamen ze weer samen aan de Woensdagmarkt. Dit bleef het hoofdklooster tot ze in 1988 het nieuwe huis Ter Castaegneboom op het Oosterlingenplein betrokken. In 1954 fuseerden de Zwartzusters van Diksmuide met die van Brugge en later dat jaar ook met die van Veurne. Eeuwenlang deden de zusters aan thuisverpleging, tot ze in de twintigste eeuw ziekenhuizen en materniteiten oprichtten in Brugge, Oostende, Veurne en Diksmuide.

Het boek belicht de geschiedenis van deze congregatie in België en Brazilië, van de middeleeuwen tot heden.

Voor wie: Geïnteresseerden in kerkgeschiedenis, kloosterleven en de geschiedenis van zorginstellingen in Vlaanderen.