Wanorde In Een Mensenleven

In Wanorde In Een Mensenleven onderzoekt M.H.R. Nuy thuisloosheid als een langdurige en veelomvattende wanorde die zich niet eenvoudig laat opruimen. Ieders biografie kent mislukkingen, maar in de levens van thuisloze mensen is de opsomming ervan vaak ontmoedigend. Veel factoren die daaraan bijdragen, kunnen de betrokkenen zelf niet beïnvloeden.

Deze bezinning ontleedt die wanorde vanuit verschillende perspectieven, waaronder het oog dat de mensen er zelf op hebben. Alle gezichtspunten komen samen in één vraag: waar is een uitweg uit de maatschappelijke onherbergzaamheid? De analyse richt zich niet op bereikbare huisvesting of nuttige dagbesteding, maar op de betekenis en gevolgen van het onderliggende probleem van ervaren maatschappelijke overbodigheid.

Die analyse verheldert waarom hoogwaardig contact, de presentiebenadering, het meest kansrijk lijkt. Trouwe, authentieke en open aandacht biedt uitzicht op sociale insluiting, eer en erkenning. Zonder erkenning van de verlatenheid blijft elke ogenschijnlijk goede oplossing volgens de auteur worden ondermijnd.

Voor wie: Voor lezers die zich verdiepen in thuisloosheid, maatschappelijke uitsluiting en de presentiebenadering, waaronder professionals en studenten in zorg en sociaal werk.