De handen van Cicero

Mondigheid kenmerkt onze tijd, stelt Hans de Bruijn. We leven niet zozeer in een post-truth tijdperk, maar in een autoriteitscrisis: er zijn juist te veel autoriteiten, waardoor we niet meer weten wie of wat we moeten volgen of vertrouwen. In die situatie moeten we zelf het woord voeren, in uiteenlopende rollen en situaties.

De Bruijn laat zien dat voor al die rollen een eigen redenaarsscript is ontstaan. Niet alleen de politicus, de wetenschapper, de jurist en de journalist hebben hun eigen retorica ontwikkeld, maar ook de burger, de leek, het slachtoffer, de geïnterviewde en de ouder in de klasse-appgroep. Aan de hand van Cicero, die als spreker op het Romeinse Forum een publiekstrekker was en wiens handen na zijn dood werden afgehakt en tentoongesteld, onderzoekt hij de macht en onmacht van het woord en van het gebaar.

De handen van Cicero is een verkenning van retorica in het dagelijks leven en in het publieke debat, geschreven voor lezers die nadenken over hoe we in onze tijd overtuigen, prijzen en beledigen.

Voor wie: Voor lezers met belangstelling voor retorica, taal en het publieke debat. Ook geschikt voor wie nadenkt over gezag en overtuiging in de huidige samenleving.