Doe ik het goed ?

Peter van Straaten's 'Doe ik het goed?' is een heerlijke bundel die de lezer laat glimlachen en nadenken. De sterke punten van het boek zijn onmiskenbaar de scherpe observaties en de typische Van Straaten-humor. Elke column is raak en weet de vinger op de zere plek te leggen van alledaagse frustraties en onzekerheden. De tekeningen zijn zoals altijd minimalistisch maar treffend, en vullen de teksten perfect aan. Een zwak punt is echter dat de bundel soms wat repetitief kan aanvoelen; de thema's lijken af en toe op elkaar, wat de verrassing vermindert. Daarnaast zijn sommige columns wat gedateerd, waardoor niet elke lezer zich evenzeer aangesproken zal voelen. Toch weegt dit niet op tegen de vele momenten van herkenning en humor. Van Straaten weet als geen ander de menselijke natuur bloot te leggen, met al haar gebreken en kwetsbaarheden. Het boek is perfect voor een snelle leesbeurt tussendoor, maar het nodigt ook uit tot herlezen. De kracht zit in de eenvoud en de directheid van de boodschap. 'Doe ik het goed?' is een aanrader voor liefhebbers van Nederlandse literatuur en humor, maar ook voor mensen die behoefte hebben aan een relativerende kijk op het leven. Het boek verdient een plek in de boekenkast van iedereen die wel eens twijfelt aan zichzelf. Kortom, een fijne bundel met een enkele herhaling, maar overwegend goed voor een glimlach en een moment van bezinning.

In 'Doe ik het goed?' verzamelt Peter van Straaten een reeks columns en tekeningen die de lezer meevoeren door de alledaagse beslommeringen en diepere levensvragen. Het begint met de worsteling van de moderne mens om te voldoen aan verwachtingen: van werk, relaties en zichzelf. Van Straaten beschrijft op humoristische wijze de kleine overwinningen en nederlagen van het dagelijks leven. Zo is er de column over de onzekerheid op het werk, waar de hoofdpersoon zich afvraagt of hij zijn taken wel goed uitvoert. Dan volgen stukken over de liefde, waarin twijfels over de partner en het eigen gedrag centraal staan. Het boek neemt ook de ouderdom onder de loep, met melancholische observaties over verlies en vergankelijkheid. Tussendoor zijn er talloze tekeningen die de tekst ondersteunen en vaak de clou in beeld brengen. De bundel eindigt met een serie columns over acceptatie: het besef dat het leven niet perfect hoeft te zijn en dat twijfelen bij het mens-zijn hoort. Van Straaten geeft geen pasklare antwoorden, maar biedt troost door te laten zien dat iedereen worstelt met dezelfde vragen. De rode draad is de zoektocht naar bevestiging en geluk, waarbij de titel 'Doe ik het goed?' als een mantra door het boek heen klinkt. De lezer wordt uitgenodigd om te lachen om de eigen onzekerheden en te relativeren. Het is een bundel die zowel vermaakt als aan het denken zet, en die na het lezen een gevoel van herkenning en mildheid achterlaat. Van Straaten’s kenmerkende stijl maakt van deze bundel een tijdloos werk dat nog lang na de eerste lezing blijft hangen.