Spastisch zyn en toch leven

In Spastisch zyn en toch leven beschrijft H. Klaster zijn levensverhaal. Op zesjarige leeftijd openbaarde zich bij hem een ernstige vorm van spasticiteit, waardoor hij zijn verdere leven in een rolstoel zou moeten doorbrengen. Zijn ouders ontvielen hem toen hij hen het meest nodig had.

Klaster vertelt over zijn levensgang en de strijd die hij voerde om met zichzelf, met zijn omgeving en met God in het reine te komen. Dankzij langdurige revalidatie, hulp van vrienden en familieleden en zijn eigen vasthoudendheid wist hij zijn handicap mentaal te overwinnen. Daarmee bewerkstelligde hij bovendien een andere instelling bij de valide mens ten aanzien van hemzelf en andere gehandicapten.

Op aandringen van zijn revalidatie-arts beschreef hij zijn ervaringen uitvoerig, met de bedoeling anderen daarmee van dienst te zijn. Hij gaat daarbij ook in op het onbegrip van beide kanten en op zijn eigen aandeel daarin.

Voor wie: Lezers die geïnteresseerd zijn in persoonlijke verhalen over leven met een handicap en in de wisselwerking tussen gehandicapten en hun omgeving. Ook voor wie zich verdiept in christelijke levensverhalen.