De geschiedenis van de hel

In De geschiedenis van de hel onderzoekt Alice K. Turner hoe het idee van de hel door de eeuwen heen is gevormd. Ze reist door de onderwereld zoals schrijvers, kunstenaars, theologen en denkers die voor ogen hadden, van Plato en Byron tot T.S. Eliot. Via de dodenwereld van de Sumeriërs, Egyptenaren, volgelingen van Zarathustra, Grieken, Romeinen en joden komt ze bij de vage, bijbelse basis van de christelijke hel en de groeiende betekenis daarvan voor de beeldvorming van het hiernamaals.

Toen de hel een vast gegeven was, waren het schrijvers als Bede, Gregorius de Grote en vooral Dante die treffende beschrijvingen maakten van een duivels terrein waar goddelozen martelingen ondergaan. Verlichte denkers als Voltaire zetten weer een domper op het idee van een hel. Afbeeldingen van onder anderen Bosch, Giotto, William Blake, Michelangelo en Rodin onthullen in hoeverre deze kunstenaars de onderwereld voor het grote publiek hebben gevisualiseerd.

Turner brengt zo theologie, literatuur en beeldende kunst samen in een cultuurhistorisch overzicht van een van de meest invloedrijke denkbeelden uit de westerse geschiedenis.

Voor wie: Voor lezers met interesse in cultuurgeschiedenis, religie en de beeldvorming van het hiernamaals in literatuur en kunst.