De zotte schilders

In de zestiende eeuw groeide in de Lage Landen de vraag naar wereldse voorstellingen. Jheronimus Bosch putte als een van de eersten uit een beeldentaal die generaties schilders na hem, onder wie Bruegel en Brouwer, voorzag van metaforen om verwerpelijk gedrag en de bijbehorende bestraffing uit te beelden. Deze publicatie laat zien dat die schilders hun vormentaal niet zelf hoefden te bedenken, maar inspiratie vonden in de Middelnederlandse literatuur en teksten uit de Rederijkerskamers. De makers van drollen en zotte schilderijen blijken geen marginalen, maar geschoolde intellectuelen.

Het boek begeleidt een tentoonstelling langs tweeëndertig originele schilderijen uit de periode 1500 tot 1650, waarvan het merendeel nooit eerder te zien was. Daarbij komt de lezer meer dan driehonderdvijftig monstertjes en zeer rare mensen tegen. De auteurs belichten zo een scharnierperiode tussen de Middeleeuwen en de doorbraak van de Renaissance.

Voor wie: Voor lezers met interesse in kunstgeschiedenis, de Renaissance en de beeldcultuur van de Lage Landen.