9789052264035 - Zondagsjongen

Zondagsjongen

In 'Zondagsjongen' neemt Cherry Duyns de lezer mee naar het naoorlogse Nederland, waar de jonge hoofdpersoon opgroeit in een streng katholiek gezin. Het boek is een autobiografische roman die de worsteling met geloof, seksualiteit en identiteit beschrijft. De zondag, als dag van rust en religie, staat symbool voor de onderdrukking en de schijnheiligheid die het gezinsleven kenmerken. De ik-figuur, een gevoelige jongen, probeert zijn plaats te vinden in een wereld waarin verwachtingen en normen hem beklemmen. Duyns schetst een intiem portret van een opgroeiend kind dat gevangen zit tussen de liefde voor zijn moeder en de afkeer van het verstikkende geloof. De zondagse misbezoeken, de biecht en de angst voor zonde worden meesterlijk verweven met de alledaagse gebeurtenissen. Naarmate de jongen ouder wordt, ontwaakt zijn seksualiteit, wat leidt tot innerlijke conflicten. Het boek is rijk aan details en sfeertekeningen die de lezer onderdompelen in de jaren vijftig en zestig. Duyns' heldere, directe stijl maakt het verhaal toegankelijk, maar de thema's zijn universeel en tijdloos. 'Zondagsjongen' is niet alleen een coming-of-age verhaal, maar ook een aanklacht tegen bekrompenheid en hypocrisie. Het is een boek dat je aan het denken zet over vrijheid, zelfacceptatie en de kracht van herinneringen. Duyns weet met subtiele humor en melancholie een meeslepend verhaal te vertellen dat nog lang nazindert.

Beschikbare exemplaren

€9.95
GOED
Lichte verkleuring van de pagina's. Verder is het boek in prima staat.
Auteur Cherry Duyns
ISBN 9789052264035
Bindwijze Paperback
Tags Cherry Duyns coming-of-age autobiografische roman Zondagsjongen katholieke opvoeding

Cherry Duyns' 'Zondagsjongen' is een ontroerende en soms pijnlijke autobiografische roman die de lezer meeneemt naar het katholieke zuiden van Nederland in de jaren vijftig en zestig. Het boek is een intiem portret van een jongen die worstelt met zijn geloof en zijn opkomende homoseksualiteit. Duyns schrijft met een heldere, maar ook poëtische stijl die de sfeer van die tijd perfect weergeeft. Het verhaal is opgebouwd uit korte, scherpe scènes die samen een indrukwekkend geheel vormen. Een sterk punt is de eerlijkheid waarmee Duyns zijn eigen kwetsbaarheid toont; hij vermijdt sentimenteel te worden. Toch heeft het boek ook zwakke punten. Soms voelen de anekdotes wat fragmentarisch aan en mist het verhaal een duidelijke spanningsboog. Sommige passages zijn herhalend, wat de vaart uit het verhaal haalt. Daarnaast is het boek sterk geworteld in de specifieke katholieke context, wat voor lezers zonder die achtergrond misschien minder herkenbaar is. Desondanks is 'Zondagsjongen' een waardevolle bijdrage aan de Nederlandse literatuur, vooral voor wie geïnteresseerd is in thema's als identiteit, religie en seksualiteit. De kracht van het boek ligt in de universele zoektocht naar acceptatie en de moed om jezelf te zijn. Een aanrader voor lezers van autobiografische romans en historische coming-of-age verhalen.

'Zondagsjongen' volgt de jeugd van een naamloze ik-figuur die opgroeit in een streng katholiek gezin in de jaren vijftig en zestig. Het verhaal begint met zijn vroege herinneringen aan de zondagse kerkgang, waar hij de plechtigheid en de geur van wierook leert kennen. De jongen is gevoelig en nieuwsgierig, maar wordt constant herinnerd aan de zondigheid van zijn gedachten. Zijn moeder is vroom en liefdevol, maar ook streng; zijn vader is afstandelijk. Op school leert hij over de hel en het vagevuur, wat zijn angsten voedt. Naarmate hij ouder wordt, ontdekt hij zijn seksualiteit, wat leidt tot schuldgevoelens en verwarring. Hij voelt zich aangetrokken tot andere jongens, maar weet dat dit in de ogen van de kerk een doodzonde is. Hij probeert zijn verlangens te onderdrukken door te bidden en te biechten, maar dat helpt niet. De puberteit brengt meer conflicten met zich mee: hij rebelleert tegen het gezag van de kerk en zijn ouders. Zijn moeder merkt zijn verandering en probeert hem op het rechte pad te houden. Uiteindelijk, na een pijnlijke confrontatie met zijn vader, besluit hij weg te gaan uit het ouderlijk huis. Het boek eindigt met een volwassen ik die terugkijkt op zijn jeugd en de worsteling met geloof en identiteit. Hij heeft zijn plek gevonden, maar de littekens van het verleden blijven. De zondag blijft een beladen dag, symbool voor de strijd tussen plicht en verlangen.