Lotte Wirwar - Weg met die vieze stinkkaas!

Alice Pantermüller heeft met 'Lotte Wirwar - Weg met die vieze stinkkaas!' een heerlijk humoristisch boek afgeleverd dat zowel kinderen als volwassenen zal bekoren. Het sterkste punt van het boek is de onweerstaanbare combinatie van absurditeit en herkenbaarheid. Lotte is een personage dat onmiddellijk sympathie opwekt door haar onhandigheid en creativiteit. De plot, hoewel eenvoudig, zit vol verrassende wendingen die de lezer blijven boeien. De schrijfstijl is vlot en toegankelijk, met een goed tempo dat jonge lezers niet verveelt. Een zwakker punt is dat sommige grappen en situaties misschien te voorspelbaar zijn voor oudere kinderen, maar voor de doelgroep (7-10 jaar) is dit juist een pluspunt. De illustraties van Daniela Kohl zijn een grote meerwaarde; ze vangen de expressie en dynamiek van het verhaal perfect. Het boek heeft ook een educatieve waarde: het moedigt kinderen aan om problemen op een creatieve manier op te lossen en laat zien dat fouten maken oké is. De thema's vriendschap en samenwerking worden op een natuurlijke manier verweven in het verhaal. Al met al is dit een aanrader voor elke jonge lezer die van lachen houdt. Het enige minpunt is dat het boek relatief kort is, maar dat maakt het juist geschikt voor beginnende lezers. Een absolute aanrader!

Lotte Wirwar is een meisje met een levendige fantasie en een neus voor problemen. In 'Weg met die vieze stinkkaas!' wordt haar school geteisterd door een mysterieuze kaas die een ondraaglijke stank verspreidt. Niemand kan normaal functioneren: lessen worden verstoord, kinderen worden misselijk en zelfs de directeur moet niezen. Lotte besluit dat het tijd is voor actie. Samen met haar beste vriendin Emma en de verlegen maar slimme Jonas begint ze een onderzoek. Ze vermoeden dat de kaas afkomstig is uit het laboratorium van meneer Brom, een excentrieke scheikundeleraar. Maar wanneer ze proberen in te breken in het lab, loopt alles mis: ze laten per ongeluk nog meer stinkende stoffen vrij, waardoor de situatie alleen maar erger wordt. Lotte's plannen worden steeds gekker: van het bakken van een anti-stinktaart tot het organiseren van een protestmars met gasmaskers. Uiteindelijk ontdekken ze dat de kaas eigenlijk een mislukt project is van een leerling die wilde indruk maken. In plaats van de kaas te vernietigen, bedenkt Lotte een briljant idee: ze maken er een kunstwerk van voor de schooltentoonstelling. De stinkkaas wordt omgetoverd tot een sculptuur die, eenmaal gepresenteerd, de geur verspreidt als een statement tegen voedselverspilling. De school is opgetogen, en Lotte leert dat zelfs de grootste rampen kunnen worden omgezet in iets moois. Het verhaal eindigt met Lotte die alweer een nieuw plan smeedt, klaar voor het volgende avontuur.