Het spook van Weimar

Met de stichting van de Weimarrepubliek in november 1918 werd de eerste democratische staatsvorm in Duitsland een feit. Een lang leven was haar niet gegund. Al vanaf haar geboorte kende de republiek veel tegenstanders, gesterkt door samenzweringstheorieën, het Verdrag van Versailles en economische en politieke crises. De beurskrach van eind 1929 bleek de nekslag, waarna de ondergang van de toch al instabiele democratie niet meer kon worden afgewend.

Raisa Blommestijn schetst de situatie ten tijde van de Weimarrepubliek en gaat specifiek in op de vraag of de rechtstheorie van enkele hoofdrolspelers – Hans Kelsen, Carl Schmitt, Herman Keller en Rudolf Smend – aanknopingspunten biedt ter verdediging van de democratie tegen vijandige tendensen. Hoewel het boek zich primair richt op de Weimarrepubliek, is de centrale thematiek van druk op en afbrokkeling van de democratische staatsvorm en het verval richting totalitarisme onverminderd actueel.

Raisa Blommestijn (1994) is jurist en filosoof. Zij werkte van 2018 tot en met 2021 als docent en onderzoeker aan de Universiteit Leiden, waar zij promoveerde op een onderzoek naar de Weimarrepubliek en het verval van democratie. Het spook van Weimar is de handelseditie van dat proefschrift.

Voor wie: Voor lezers met interesse in politieke geschiedenis, rechtsfilosofie en de kwetsbaarheid van democratieën.