Maggi Giles

Maggi Giles ontwikkelde tijdens haar lange verblijf in Nederland een charmant eigen mengsel van Nederlands en Engels, een fantasie in taal die te vergelijken is met de verbeelding in haar keramische scheppingen. In 1970 had zij haar eerste solotentoonstellingen in Nederland. Karel Appel, destijds werkzaam bij de Porceleyne Fles, zag haar aan het werk en schreef een brief aan Edy de Wilde, directeur van het Stedelijk Museum. Dat leidde ertoe dat Wil Bertheux, hoofd van de afdeling Toegepaste Kunst, een tentoonstelling van haar werk maakte.

Die tentoonstelling trok veel belangstelling, omdat het werk volkomen anders was dan de keramiek die de meeste van haar Hollandse collega's in die tijd maakten, zeker in het kleurgebruik. Toen Wil Bertheux haar om uitleg bij haar werk voor de catalogus vroeg, schreef Giles dat het moeilijk voor haar was dat alleen in woorden te doen. Zij voegde er een gedicht van B. Abnett aan toe dat haar filosofie precies weergaf.

Dit boek van Liesbeth Crommelin, uitgegeven door WBOOKS, verscheen in het Nederlands en telt 159 pagina's in hardcover. Het belicht het leven en werk van de keramist Maggi Giles.

Voor wie: Voor lezers met interesse in keramiek, beeldende kunst en het leven van kunstenaars in Nederland.