Jan Eisenloeffel 1876 1957

Johannes Wigbold Eisenloeffel (1876-1957) was een ontwerper van edelmetalen objecten die streefde naar een doordachte, bij zijn tijd passende vormgeving. Hij ontwierp zowel serieproducten en sieraden als unica's. Zijn werk valt op door strenge en eenvoudige vormen die de constructie niet verbloemen; decoraties, meestal geëmailleerde ornamenten, dienen slechts als accentuering van die vormen.

Al op de Wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs oogstte zijn werk bewondering, en op andere tentoonstellingen ontving hij medailles voor zijn ontwerpen. Na 1910 vervaardigde hij voornamelijk kostbare unica's. Tot aan de Tweede Wereldoorlog nam hij deel aan bijna alle belangrijke nationale en internationale kunstnijverheidstentoonstellingen, waar hij prijzen bleef winnen. Tegenwoordig bezitten bijna alle grote musea in binnen- en buitenland objecten van hem.

Dit boek, samengesteld door Emke Raassen-Kruimel en verschenen bij WBOOKS in 1996, biedt een overzicht van Eisenloeffels leven en werk in 312 pagina's.

Voor wie: Voor lezers met interesse in kunstnijverheid, edelmetaal en Nederlands design uit het begin van de twintigste eeuw.