Verlieskunde

Verlies is geen probleem of ziekte, maar een transitieproces waar steun bij nodig is. Of het nu gaat om afscheid nemen van een overledene, van je eigen gezondheid, van een lichaamsdeel, van je land van herkomst of van je toekomstperspectief: voor mensen die met verlies te maken krijgen, is zorgvuldige support onmisbaar. Professionals bieden support als die steun onvoldoende geboden kan worden door de eigen omgeving.

Verlieskunde geeft antwoord op vragen waarmee de professionele verliesbegeleider te maken krijgt. Welke behoeften hebben mensen die verlies ondervinden? Welke breinfuncties reguleren de rouwbehoeften en daarmee het rouwgedrag? Welke verliesbegeleidingsmethoden zijn er en hoe word je daarin competent? Hoe stimuleer je de informele support vanuit de directe omgeving? En hoe kun je rouwenden effectief opvangen in de eerstelijnszorg, op scholen, in bedrijven en in zorginstellingen?

Nieuw in deze geheel herziene druk is dat drie soorten behoeften van rouwenden – survivalbehoeften, affectieve en reflectieve behoeften – het uitgangspunt zijn. Het behoeftegerichte transitiemodel, gebaseerd op neuro- en sociaalwetenschappelijk onderzoek, vormt de rode draad, waarbij de cliënt en diens behoeften centraal staan.

Voor wie: Voor verpleegkundigen, artsen, maatschappelijk werkers, psychologen, coaches, counselors, pastoraal werkers, onderwijsgevenden en studenten in opleiding voor deze beroepen.