Van Richmond naar Reid

In 1916 legde Mary Richmond met Social Diagnosis de basis voor maatschappelijk werk als beroep. Zestig jaar later ontwikkelde William Reid de taakgerichte hulpverlening, het TGH-model. Dit boek beschrijft de relatie tussen theorie en praktijk binnen de taakgerichte hulpverlening tegen de achtergrond van de geschiedenis van het maatschappelijk werk. Veel aandacht gaat naar het handelen van maatschappelijk werkers en de theoretische onderbouwing daarvan.

TGH is een van de weinige modellen voor maatschappelijk werk met een onderzoeksgeschiedenis van enkele decennia. Reid en zijn collega Epstein legden in de jaren zeventig de theoretische en empirische basis voor het werkmodel dat de activering van cliënten centraal stelt. Aspecten als probleemoriëntatie en prioriteitenkeuze, tijdlimiet, taakontwikkeling in dialoog met de cliënt, contractering en gestructureerde aanpak kregen stapsgewijs vorm. Zowel academici als professionals uit de praktijk droegen bij aan de ontwikkeling van TGH.

Het boek laat zien hoe TGH geworteld is in het kennisdomein dat sinds Richmond is ontwikkeld. Aan de orde komen publicaties van vrouwen die verder gingen in het spoor van Mary Richmond, zoals Hamilton, Robinson, Hollis en Perlman. Ook Nederlandse pioniers als Muller-Lulofs en Adriani krijgen aandacht, evenals het werk van Marie Kamphuis, die bruggen bouwde tussen het maatschappelijk werk in de VS en Nederland en het werk van Reid in Nederland introduceerde.

Voor wie: Voor studenten, docenten en professionals in het maatschappelijk werk die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis en theoretische onderbouwing van het vak.