Om een zin

In Om een zin bundelt Carel ter Linden gedichten waarin hij de wereld om zich heen met een observerende blik bekijkt. De nachttrein, die het duister in rijdt en de reiziger overlevert aan een onbekende bestuurder, raakt hem. De mol, die nooit daglicht ziet, roept de vraag op of de mens even blind is voor het hogere dat hem omgeeft.

De titel verwijst naar de zoektocht naar een laatste zin, waarmee de dichter raakt aan de zin van het leven zelf. De bundel is opgedragen aan de nagedachtenis van zijn vrouw, aan wie een aantal gedichten is gewijd. Ter Linden schrijft in klassieke vormen, trefzeker en ingetogen, met een herkenbare poëzie.

Deze bundel verscheen in 2012 bij de Arbeiderspers en telt 48 pagina's.

Voor wie: Voor lezers van Nederlandstalige poëzie die houden van ingetogen, klassiek gevormde gedichten met een beschouwende en persoonlijke toon.