Een been om op te staan

AuteurO. Sacks
Uitgeverij-
Jaar-

In 'Een been om op te staan' neemt de gerenommeerde neuroloog Oliver Sacks de lezer mee op een fascinerende reis door de wonderlijke wereld van neurologische aandoeningen. Dit boek, dat oorspronkelijk in 1984 verscheen en nu opnieuw wordt uitgebracht met een voorwoord van de auteur, combineert medische precisie met literaire elegantie. Sacks beschrijft een reeks patiënten die lijden aan zeldzame en vaak bizarre neurologische stoornissen, zoals mensen die hun eigen ledematen niet herkennen, patiënten die hun eigen spiegelbeeld niet kennen, of individuen die plotseling hun vermogen om te spreken verliezen maar wel kunnen zingen. Elk hoofdstuk leest als een kort verhaal, waarin Sacks niet alleen de medische aspecten belicht, maar ook de menselijke kant van deze aandoeningen. Hij laat zien hoe deze neurologische afwijkingen het leven van zijn patiënten radicaal veranderen en hoe zij, ondanks hun beperkingen, manieren vinden om te overleven en soms zelfs te gedijen. Het boek is een ode aan de veerkracht van de menselijke geest en een diepgaande verkenning van wat het betekent om mens te zijn. Sacks' schrijfstijl is toegankelijk en meeslepend, waardoor complexe neurologische concepten begrijpelijk worden voor een breed publiek. 'Een been om op te staan' is niet alleen een must-read voor medici en psychologen, maar voor iedereen die geïnteresseerd is in de raadselen van de menselijke hersenen. Het boek heeft de tand des tijds doorstaan en blijft een van de meest invloedrijke werken in de populaire neurowetenschap.

Beschikbare exemplaren

€13.95

GOED
Vouw in kaft. Verder is het boek in prima staat.

Auteur	O. Sacks
ISBN	9789029099202
Bindwijze	Paperback
Tags	menselijke geest medische verhalen Oliver Sacks neurologie hersenaandoeningen

Oliver Sacks' 'Een been om op te staan' is een meesterwerk dat neurowetenschap en literatuur naadloos combineert. Het boek biedt een unieke kijk op neurologische aandoeningen die zowel ontroerend als verhelderend is. Een van de sterkste punten is Sacks' vermogen om complexe medische gevallen om te zetten in boeiende verhalen, waardoor de lezer een diep begrip krijgt van de menselijke conditie. De casussen zijn zorgvuldig gekozen en weerspiegelen de diversiteit van neurologische stoornissen, van het Capgras-syndroom tot afasie. Sacks slaagt erin om zonder jargon een breed publiek aan te spreken. Een zwakker punt is dat sommige hoofdstukken wat gedateerd aanvoelen; de neurowetenschap heeft sinds de jaren 80 grote vooruitgang geboekt, en sommige inzichten zijn inmiddels achterhaald. Desondanks blijft de menselijke dimensie tijdloos. Ook kan de nadruk op uitzonderlijke gevallen soms een vertekend beeld geven van de neurologie, alsof elke stoornis een uniek verhaal is. Toch is dit juist de kracht van het boek: het laat zien hoe het individu omgaat met zijn aandoening. De schrijfstijl is helder en meeslepend, met een vleugje poëzie. Sacks' empathie voor zijn patiënten is voelbaar op elke pagina. Kortom, 'Een been om op te staan' is een tijdloze klassieker die iedereen zou moeten lezen die geïnteresseerd is in de werking van de hersenen en de menselijke geest.

'Een been om op te staan' is een verzameling klinische verhalen van neuroloog Oliver Sacks, waarin hij de lezer introduceert in de levens van mensen met bijzondere neurologische aandoeningen. Het boek opent met het verhaal van een man die zijn eigen been niet herkent als deel van zijn lichaam en het probeert uit bed te gooien. Vervolgens beschrijft Sacks een patiënt met het syndroom van Gilles de la Tourette, wiens tics en onvrijwillige bewegingen zijn dagelijks leven beheersen, maar die als piloot uitzonderlijke vaardigheden bezit. Een ander hoofdstuk gaat over mensen die hun vermogen om te spreken verliezen door afasie, maar wel kunnen zingen; Sacks laat zien hoe muziek een alternatieve communicatieroute biedt. Ook is er het verhaal van een vrouw die door een hersenaandoening geen emoties meer kan ervaren, maar via kunst toch verbinding maakt. Verder behandelt Sacks gevallen van visuele stoornissen, zoals mensen die gezichten niet kunnen herkennen (prosopagnosie) of die hallucinaties ervaren door oogheelkundige aandoeningen. Het laatste hoofdstuk gaat over de ziekte van Alzheimer en hoe geheugenverlies het zelfbeeld aantast. Door al deze verhalen heen weeft Sacks een reflectie op de relatie tussen hersenen en identiteit. Hij benadrukt dat neurologische aandoeningen niet alleen defecten zijn, maar ook nieuwe manieren van zijn kunnen onthullen. Het boek eindigt met een pleidooi voor een humane benadering van patiënten, waarin hun unieke ervaringen worden erkend. Sacks' boodschap is dat wij allen 'een been om op te staan' hebben: een fundamentele veerkracht die ons in staat stelt om te gaan met de meest onvoorziene omstandigheden.