Therese raquin

Thérèse Raquin van Émile Zola verscheen in 1867 en riep bij verschijning felle kritiek op. De literaire kritiek ontving de roman met rauwe verontwaardiging en verweet de schrijver een reeks obscene taferelen. Zola zag zich daardoor genoodzaakt de tweede druk van een voorwoord te voorzien waarin hij zijn bedoelingen uitlegde.

In dat voorwoord stelt Zola dat hij, beïnvloed door Germinie Lacerteux van de gebroeders Goncourt en de deterministische denkbeelden van Hippolyte Taine, een zuiver wetenschappelijk doel beoogde. Aan de hand van de verhouding tussen een potente man en een onbevredigde vrouw, twee uiteenlopende temperamenten, wilde hij het dierlijke in deze personages blootleggen door hun handelen zuiver fysiologisch te bepalen.

Wat ogenschijnlijk een romantische liefdesgeschiedenis is, loopt uit op een ontluisterend drama van moord en zelfmoord. Deze Nederlandse uitgave telt 204 pagina's en is een paperback.

Voor wie: Voor lezers van klassieke en psychologische literatuur die geïnteresseerd zijn in het negentiende-eeuwse naturalisme.