Op het Scherp van de Snede

In Op het Scherp van de Snede blikt de verteller terug op een man met wie hij slechts met lange tussenpozen in nauw contact kwam. Wat hij in de tussenliggende perioden meemaakte, blijft grotendeels buiten beeld; de verteller wil alleen vastleggen wat hij zelf heeft ervaren en vult de leemtes niet met fantasie aan. Zo ontstaat een relaas dat eerder een herinnering is dan een roman met een uitgesproken verhaalboog.

W. Somerset Maugham plaatst zijn vertelling nadrukkelijk tegenover de conventionele roman, die doorgaans eindigt met een dood of een huwelijk. Hij noemt het boek zelf een roman bij gebrek aan een betere soortnaam en verwijst naar zijn eerdere werk Het Donkere Fuego, waarin een schilder als Paul Gauguin figureert. Deze uitgave uit 1978 telt 385 pagina's en is in het Nederlands vertaald.

Voor wie: Voor lezers van klassieke Engelstalige literatuur en beschouwende romans die houden van een vertellende, reflecterende stijl.