Ollie en mieke in israel

Ollie en Mieke in Israël is een verfrissend kinderboek dat opvalt door zijn gedetailleerde beschrijvingen en educatieve waarde. Blei Strybos weet de lezer mee te slepen in de avonturen van de twee hoofdpersonages, zonder dat het belerend overkomt. De sterke punten zijn de levendige setting en de natuurlijke integratie van feiten over Israël. Kinderen leren spelenderwijs over de geschiedenis en cultuur, wat het boek ideaal maakt voor gebruik op school of thuis. De illustraties zijn kleurrijk en ondersteunen het verhaal goed. Een zwak punt is dat het verhaal soms wat voorspelbaar is; de structuur van reisverhalen volgt een bekend patroon. Daarnaast hadden sommige personages meer diepgang kunnen gebruiken. De taal is echter toegankelijk en de dialogen zijn geloofwaardig. Ouders zullen waarderen dat het boek geen politieke standpunten inneemt, maar zich richt op de positieve aspecten van het land. Al met al is dit een aanrader voor kinderen die van reizen en ontdekken houden, al is het geen literair meesterwerk. Het boek vult een niche in de Nederlandse kinderliteratuur en verdient een plek in elke schoolbibliotheek.

Ollie en Mieke, twee nieuwsgierige kinderen, vertrekken met hun ouders naar Israël voor een zomervakantie vol ontdekkingen. Het verhaal begint met hun aankomst op de luchthaven van Tel Aviv, waar de warmte en de geuren van het Midden-Oosten hen overweldigen. Ze bezoeken Jeruzalem, waar ze door de smalle straatjes van de Oude Stad dwalen en de Westmuur aanraken. Mieke is onder de indruk van de sfeer, terwijl Ollie gefascineerd is door de geschiedenis. Vervolgens reizen ze naar de Dode Zee, waar ze ervaren hoe het is om in het zoute water te drijven, en ze maken modderbaden. In de Negev-woestijn ontmoeten ze een Bedoeïenengids die hen leert over het leven in de woestijn. Ze bezoeken ook een kibboets, waar ze helpen met het oogsten van dadels en leren over het gemeenschapsleven. In Galilea varen ze op het meer en horen het verhaal van Jezus. De climax vindt plaats in Masada, waar ze de oude vesting beklimmen en de zon zien opkomen. Het boek eindigt met een afscheidsfeestje met nieuwe vrienden, waarbij ze beloven terug te keren. De reis heeft hen niet alleen wijzer gemaakt over Israël, maar ook over vriendschap en het omarmen van verschillen. Thuisgekomen delen ze hun ervaringen met klasgenoten, geïnspireerd om de wereld te ontdekken.