9789023430995 - Wit Is Altijd Schoon

Wit Is Altijd Schoon

In 'Wit Is Altijd Schoon' neemt L. Pleysier de lezer mee naar het naoorlogse Vlaanderen, waar de verteller, een jonge jongen, opgroeit in een streng katholiek milieu. Het boek schetst een intiem portret van een gezin dat worstelt met verlies, geloof en de zoektocht naar identiteit. De titel verwijst naar de obsessieve reinheid van de moeder, die symbolisch staat voor haar verlangen naar zuiverheid in een wereld die zij als bezoedeld ervaart. Door de ogen van de zoon zien we hoe hij gevangen zit tussen de liefde voor zijn moeder en de drang naar autonomie. Pleysier beschrijft met een bijna tastbare precisie de alledaagse gebeurtenissen - het wassen van de witte was, de zondagse kerkgang, de stille momenten aan tafel - die samen een understated maar krachtig verhaal vormen over de impact van onuitgesproken trauma's. De stijl is helder en sober, met een trage, meditatieve cadans die de lezer dwingt om aandachtig te lezen. Het boek is geen plotgedreven roman, maar eerder een karakterstudie die de complexiteit van menselijke relaties blootlegt. Pleysier weet met minimale middelen een maximale emotionele lading te creëren, waarbij elk detail, elk gebaar, een diepere betekenis krijgt. 'Wit Is Altijd Schoon' is een ontroerende en herkenbare verkenning van thema's als schuld, boete en de onmogelijkheid van volmaakte liefde. Het is een roman die blijft nazinderen, lang nadat de laatste pagina is omgeslagen.

Beschikbare exemplaren

€11.95
GOED
Auteur L. Pleysier
ISBN 9789023430995
Taal nl
Bindwijze Paperback
Tags Vlaamse literatuur L. Pleysier familieroman Wit Is Altijd Schoon

L. Pleysier's 'Wit Is Altijd Schoon' is een meesterwerk van ingetogen proza. De roman blinkt uit in zijn vermogen om met spaarzame woorden een hele wereld op te roepen. De sterke punten liggen in de psychologische diepgang en de authentieke weergave van het katholieke milieu. Pleysier vermijdt clichés en creëert personages die voelen als echte mensen, met al hun gebreken en verlangens. De moederfiguur is bijzonder goed uitgewerkt: haar obsessie met reinheid wordt nooit karikaturaal, maar blijft invoelbaar en tragisch. Ook de stijl is een groot pluspunt; de zinnen zijn strak en doelgericht, zonder overbodige franje. Een zwak punt is echter het trage tempo. Lezers die gewend zijn aan snelle, actiegedreven verhalen kunnen zich vervelen. Het boek vraagt om geduld en aandacht, wat niet iedereen zal kunnen opbrengen. Daarnaast blijft de vaderfiguur wat onderbelicht; zijn rol in het gezin wordt slechts zijdelings verkend, wat een gemiste kans is. Ook het einde laat wat vragen open; hoewel poëtisch, had het iets meer uitwerking verdiend om de thematiek volledig rond te maken. Desondanks is 'Wit Is Altijd Schoon' een belangrijke bijdrage aan de Nederlandstalige literatuur. Het is een boek dat zich niet gemakkelijk laat wegzetten, maar dat juist zijn kracht put uit de stilte en de leegte. Aanrader voor liefhebbers van literaire fictie die houden van subtiele, psychologische romans. Vier sterren.

'Wit Is Altijd Schoon' vertelt het verhaal van een Vlaamse jongen die opgroeit in de jaren vijftig en zestig. Het gezin bestaat uit vader, moeder en drie kinderen, waarvan de verteller de middelste is. De moeder is de dominante figuur: ze is vroom, angstig en geobsedeerd door netheid. Haar leven draait om het huishouden en de kerk, en ze projecteert haar eigen onverwerkte trauma's op haar kinderen. De vader is een zwijgzame man die zich terugtrekt in zijn werk en zijn tuin. De verteller worstelt met de verstikkende sfeer thuis en zoekt naar vrijheid. Hij vindt troost in de natuur, in boeken, en in vriendschappen buiten het gezin. Een centrale gebeurtenis is de dood van een buurmeisje, die de verteller diep raakt en hem confronteert met de eindigheid van het leven. Ook de puberteit speelt een rol: de ontluikende seksualiteit wordt gezien als iets zondigs, wat leidt tot schuldgevoelens. De relatie met zijn moeder verslechtert naarmate hij ouder wordt; hij verzet zich tegen haar controle, maar voelt ook loyaliteit. Uiteindelijk verlaat hij het ouderlijk huis om te studeren, een breuk die noodzakelijk is voor zijn eigen ontwikkeling. Het boek eindigt met een bezoek aan zijn moeder, die nu oud en hulpbehoevend is. De rollen zijn omgedraaid: hij moet voor haar zorgen. In een stille scène, terwijl hij haar witte was ophangt, beseft hij dat de cyclus van zorg en schuld zich herhaalt. 'Wit Is Altijd Schoon' is geen verhaal met een duidelijke plot, maar een reeks herinneringen die samen een portret vormen van een onvergetelijke jeugd.