Lonneke en let in een wereld vol pret

Lonneke en Let in een wereld vol pret is een heerlijk boek dat jonge lezers meeneemt op een fantasierijke reis. De sterke punten zijn de levendige vertelstijl en de prachtige illustraties die het verhaal tot leven brengen. De personages zijn herkenbaar en de avonturen spannend, maar niet te eng. Het boek weet op een speelse manier belangrijke thema's als vriendschap en moed aan te snijden. Een minpunt is dat het verhaal soms wat voorspelbaar is; de structuur van opkomst, probleem en oplossing is duidelijk, wat voor sommige kinderen misschien minder verrassend is. Ook had de auteur wat meer diepgang kunnen geven aan de bijfiguren, die nu wat eendimensionaal zijn. Desondanks is het boek een genot om voor te lezen, met een ritme dat zich goed leent voor interactie. De taal is rijk maar toegankelijk, en de humor zal zowel kinderen als volwassenen aanspreken. Het boek nodigt uit tot fantasie en spel, en dat is precies wat het beoogt. Al met al een geslaagd kinderboek dat zijn doelgroep zeker zal vermaken, maar voor de meest kritische lezer mist het net dat beetje originaliteit. Het is een aanrader voor kinderen die houden van avonturenverhalen, maar wie op zoek is naar echte verrassingen moet misschien elders kijken. Desondanks krijgt het een dikke voldoende voor de uitvoering en de liefde die in het verhaal is gestoken.

Lonneke en Let zijn twee beste vrienden die op een dag een mysterieuze glinsterende poort ontdekken in het park achter hun huis. Nieuwsgierig stappen ze erdoor en komen terecht in een wereld vol pret, een betoverend rijk waar alles mogelijk is. Ze worden begroet door een pratende bloem genaamd Fleur, die hen vertelt dat de wereld in gevaar is: de Lachkristallen, die de bron zijn van alle vreugde, worden gestolen door een norse schaduw. Lonneke en Let besluiten te helpen en gaan op zoek naar de schaduw. Onderweg ontmoeten ze vreemde wezens, zoals een dansende boom die de weg wijst en een wolk die verhalen vertelt. Ze moeten puzzels oplossen en hindernissen overwinnen, zoals een rivier van gelach en een berg van stilte. Uiteindelijk vinden ze de schaduw, die eigenlijk een eenzaam wezen blijkt te zijn dat alleen maar aandacht wil. Lonneke en Let leren hem dat vrienden maken beter is dan stelen, en samen vullen ze de Lachkristallen weer bij. De wereld barst los in een groot feest, en de vrienden keren terug naar hun eigen wereld, maar met de belofte dat ze altijd terug kunnen komen. Het verhaal eindigt met een knipoog naar de lezer: wie weet waar de volgende poort opengaat?