Bep van klaveren

'Bep van Klaveren' is een meesterwerk van Jules Deelder dat zijn reputatie als de 'Nachtburgemeester van Rotterdam' eer aandoet. Het boek is een lyrische en ontnuchterende reis door het leven van een vrouw die weigert zich te laten breken. Deelder's taalgebruik is zoals altijd hypnotiserend: zinnen als jazzritmes, met plotselinge uitschieters van poëzie. Het sterkste punt is de sfeertekening; je voelt de kou van de stenen, ruikt de sigarettenrook en hoort de stemmen in het café. Echter, de fragmentarische vertelstijl kan verwarrend zijn voor lezers die een lineair verhaal verwachten. Soms voelt het alsof je puzzelstukjes moet leggen zonder te weten hoe de eindplaat eruitziet. Ook zijn bepaalde passages herhalend, wat bijdraagt aan de melancholie maar ook wat traag kan aanvoelen. De personages blijven wat oppervlakkig, op Bep na – zij is een complexe, intrigerende figuur. Toch is dit boek een aanrader voor liefhebbers van literatuur die durft te experimenteren. Het is geen ontspannende lectuur, maar een intense ervaring. Deelder toont opnieuw aan dat hij een unieke stem heeft in de Nederlandse literatuur, een stem die troost en onrust tegelijk biedt. Een boek om te koesteren en te herlezen.

'Bep van Klaveren' vertelt het verhaal van een jonge vrouw in Rotterdam in de jaren vijftig en zestig. Bep groeit op in een arm gezin in het Spaanse Poldergebied, een wijk die na de oorlog langzaam herrijst. Haar vader is een hardwerkende havenarbeider, haar moeder een zwijgzame vrouw die het huishouden draaiende houdt. Bep is rebels en dromerig, ze voelt zich gevangen in de verstikkende armoede en de sociale conventies van die tijd. Ze werkt in een fabriek, maar haar ware passie ligt in het uitgaansleven: ze danst in clubs en heeft relaties met verschillende mannen, wat haar de reputatie van een 'lichtekooi' oplevert. Het verhaal volgt haar door de jaren heen, met hoogtepunten en dieptepunten. Ze trouwt met een ruwe zeeman, krijgt kinderen, maar het geluk is van korte duur. Na een mislukt huwelijk keert ze terug naar Rotterdam, waar ze worstelt met drank en eenzaamheid. Toch blijft ze vechten, gedreven door een innerlijke kracht. Deelder weeft historische gebeurtenissen door het verhaal, zoals de watersnoodramp van 1953 en de opkomst van de rock-'n-roll. Uiteindelijk vindt Bep een soort van rust in de kleine dingen: een zonsondergang boven de Maas, een gesprek met een vreemde. Het boek eindigt open, met Bep die uitkijkt over de stad, symbool voor de onverwoestbare menselijke geest. Het is een rauw en eerlijk portret van een vrouw die ondanks alles haar eigen weg blijft gaan.