Breuer

Marcel Breuer (1902-1981) wordt beschouwd als een van de vormgevers van de twintigste eeuw. Zijn uitvinding van het stalen buismeubel op 23-jarige leeftijd bezorgde hem een blijvende plaats in de designgeschiedenis. Als een van de invloedrijkste architecten van het Bauhaus begon hij zijn architectuurcarrière met het Harnischmacherhuis in 1932. Zijn vroege werk kenmerkt zich door de zoektocht naar een symbiose tussen lokaal en globaal, groot en klein, glad en ruw. Het spaarzame gebruik van materialen benadrukt de balans tussen texturen, kleuren en vormen.

In 1943 bedacht Breuer het concept van het binucleaire huis, waarbij woon- en slaapvertrekken in afzonderlijke vleugels worden gesplitst. Dit concept paste hij voor het eerst toe bij het Gellerhuis I (1944-1946) en het zou grote populariteit verwerven. Na het ontwerp van het UNESCO-hoofdkantoor in Parijs (1953-1958) gaf gewapend beton met zijn formele plasticiteit en structurele elasticiteit een monumentaal karakter aan gebouwen zoals de abdij en campus van St. John's University in Minnesota (1953-1961), het IBM Research Center in Frankrijk (1960-1962) en het Whitney Museum of American Art (1963-1966) in New York.

Met zijn scherpe gevoel voor proportie, vorm en materiaal behoort Breuer tot de belangrijkste modernisten en staat hij nog steeds centraal in het debat over hedendaagse architectuur. Dit boek maakt deel uit van de Basic Architecture-serie en bevat ongeveer 120 afbeeldingen, waaronder foto's, schetsen, tekeningen en plattegronden, evenals inleidende essays over het leven en werk van de architect.

Voor wie: Voor lezers met interesse in architectuur, design en de geschiedenis van het modernisme.