Canterbury Tales (1972)

In I racconti di Canterbury brengt Pasolini enkele erotische verhalen uit The Canterbury Tales van de Britse 14e eeuwse schrijver Geoffrey Chaucer, tot leven. Pasolini vormt zelf als commentator de rode draad doorheen de verschillende verhalen. Stuk voor stuk zijn de verhalen een lofzang op het nastreven van eigenbelang, genot en geilheid. Net als Chaucer neemt Pasolini ook een loopje met moraal en religie.

Op een lange voettocht naar Canterbury in Zuid-Engeland, vertellen Pelgrims elkaar om beurten enkele verhalen. De vreugde van het vertellen van de verhalen staat voorop.

Dit is de tweede film uit Pasolini's trilogy of life en won De Gouden Beer op het internationaal filmfestival in Berlijn in 1972. Pier Paolo Pasolini (1922-1975), vooral gekend als filmregisseur, was een Italiaans schrijver en tekenaar. Daarnaast was hij non-conformist, tegendraads en homoseksueel, met als gevolg dat zijn producties hem in Italië meer processen dan prijzen opleverden.

Details: Film, uit 1972, regie Pier Paolo Pasolini, met Laura Betti, Ninetto Davoli, Alan Webb, Franco Citti, speelduur 110 minuten, gesproken taal Italiaans, ondertiteling Nederlands, vanaf 16 jaar.